چین برای کنترل کرونا چه کرد؟

چین کرونا را از بین نمی برد، اما گسترش آن را متوقف می کند. با رفع محدودیت ها، موج دوم عفونت ها ممکن است آغاز شود.
چین برای کنترل کرونا چه کرد؟

به گزارش ایران زمین به نقل از نیچه: به مجرد گسترش ویروس جدید در سراسر جهان، كشورهایی كه متحمل  گسترش کرونا می شوند، تلاش می کنند دریابند كه آیا اقدامات چین با هدف انزوا شدید و كنترل بحران ثمربخش بود یا نه؟

اکنون سایر کشورها الگو چین را دنبال کرده و سفرها در قلمرو خود را محدود می کنند. شاهد هستیم که ده ها کشور ورود گردشگران خارجی را ممنوع کرده اند.

در اواسط ژانویه، مقامات چینی اقدامات بی سابقه ای را برای مهار شیوع کرونا ویروس، ممنوعیت ورود و خروج وسایل نقلیه به ووهان مرکز اپیدمی و ۱۵ شهر دیگر در استان هوبی اعلام کردند که بیش از ۶۰ میلیون نفر در آن زندگی می کنند. پرواز هواپیما ها لغو شد و خدمات ریلی متوقف گردید و راه ها نیز مسدود شد.

به عقیده مایکل اوسترولم دانشمند بیماری های عفونی از دانشگاه مینسوتا در مینیاپولیس آمریکا، به زودی در بسیاری از شهرهای چین از مردم خواسته شد كه در خانه بمانند و فقط برای خرید غذا یا مراجعه به پزشک بیرون بروند. دو ماه گذشت. حدود ۷۶۰ میلیون نفر در قرنطینه خانگی قرار داشتند، یعنی تقریبا نیمی از جمعیت کشور. این محدودیت های شدید در مورد رفت و آمد ساکنان بسیار موفق بود.

سازمان بهداشت جهانی در گزارشی که در اواخر ماه گذشته منتشر شد، به چین به مناسبت "پاسخ بهداشتی بی نظیر و بی سابقه ای که باعث متوقف کردن رشد موارد بیماری شده است" تبریک گفت.

محققان بیماری های عفونی این امر را بسیار مهم می دانند که کشورهایی که در آنها اولین موج عفونت ها مشاهده می شود، بدانند که اقدامات انجام شده در چین موثرترین بوده است.

دانشمندان حساب کردند که پیش از اقدامات انجام شده، هر فرد آلوده، ویروس کرونا را به بیش از دو نفر دیگر منتقل می کرده است، یعنی پیش از کنترل شیوع عفونت، تخمین زده می شد که ۴۰ درصد از جمعیت چین حدود ۵۰۰ میلیون نفر می توانند به ویروس موسوم به "کووید-۱۹" آلوده شوند.

آدم کوچارسکی از دانشکده بهداشت و پزشکی گرمسیری لندن چنین نتیجه گیری می کند: ولی بین ۱۶ تا ۳۰ ژانویه، در دوره ای که هفت روز اول وضع انزوا اعلام شد، تعداد مبتلایان به کرونا توسط یک فرد آلوده به ۱.۰۵ نفر کاهش یافته است. این عالی بود.

کریستوفر دای، اپیدمی شناس دانشگاه آکسفورد انگلستان، می گوید که اقدامات انجام شده در این مدت واقعاً مؤثر بوده است.

به گفته دانشمندان اپیدمی شناس، فعالیت های چین در مقیاس غول پیکر یک نقص آشکار داشت: آنها خیلی دیر شروع کردند. در هفته های اول پس از شیوع در دسامبر و ژانویه، مقامات ووهان وقت تلف کردند و موارد عفونت اسرارآمیز را گزارش نکردند، به همین دلیل اقدامات برای مهار آن به تأخیر افتاد.

هوارد مارکل از دانشگاه میشیگان در آن آربور می گوید: و این که چین بلافاصله اقدامی نکرده است باعث شده است ویروس کرونا در سراسر جهان سرایت کند.

یک مدل شبیه سازی ایجاد شده توسط محققان بیماریهای جدید دانشگاه ساوتهمپتون انگلستان، لای شنگجی و اندرو تاتم نشان می دهد که اگر چین اقدامات خود را برای جلوگیری از شیوع کرونا یک هفته قبل اتخاذ کرد، به جلوگیری از ابتلای ۶۷ درصد  بیماران کمک می کرد. اجرای این اقدامات سه هفته زودتر، یعنی از ابتدای ژانویه، تعداد مبتلایان را به ۵ درصد کاهش می داد.

داده های سایر شهرها همچنین حاکی از اثربخشی اقدامات فوری است. با توجه به داده های منتشر شده توسط کریستوفر دای مربوط به اقدامات کنترل کرونا ویروس در ۲۹۶ شهر چین، در شهر هایی که در آن قبل از شناسایی اولین موارد ویروس تردد وسایل حمل و نقل عمومی به حالت تعلیق درآمده بود و اقدامات تفریحی لغو شد و ممنوعیت وقایع عمومی اعلام گردید، تعداد موارد ابتلا ۳۷ درصد کمتر از شهرهایی بود که چنین اقداماتی را اتخاذ نکردند.

آیا ممنوعیت مسافرت ها در چین واقعاً مؤثر بود؟

طبق مقاله ای که در تاریخ ۶ مارس در مجله Science توسط دانشمندان ایتالیا، چین و ایالات متحده منتشر شده است، بستن ووهان کاری کرده تا دیگر شهرهای چین چهار روز دیرتر دستخوش کرونا شوند. این دانشمندان دریافتند که اقدامات بقصد منزوی سازی و ممنوعیت مسافرت ها تأثیر بیشتری در سطح بین المللی دارد که به جلوگیری از شیوع کرونا ویروس از چین به کشورهای دیگر در چهار مورد از پنج مورد ممکنه در طی دو تا سه هفته کمک کرده است. اما پس از آن، افرادی که از شهرهای دیگر مسافرت می کردند ویروس را به شهرهای دیگر دنیا منتقل کردند و باعث شیوع جدیدی از عفونت ویروس شدند.

طبق الگوی ایجاد شده توسط دانشمندان، حتی اگر تعداد سفرها ۹۰ درصد کاهش یابد، می توان سرعت گسترش عفونت را فقط اندکی کاهش داد.

در حال حاضر، ده ها کشور در اروپا، آمریکا، آفریقا و آسیا محدودیت های مسافرتی را اعلام کردند.

با این حال  سازمان بهداشت جهانی (WHO) هشدار می دهد که آنها معمولاً در مهار شیوع عفونت ناکارآمد هستند و می توانند منابع را از دیگر اقدامات مؤثرتر منحرف کرده و در برایر کمک رسانی به مردم و پشتیبانی فنی از واحد های صنعتی مانع ایحاد کند.

سایر کشورها چه درسهایی باید بیاموزند؟

دانشمندان تاتم و لای با استفاده از داده های مربوط به مکان تلفن های همراه بدست آمده با کمک غول اینترنتی چینی بایدو، میزان کاهشی در تعداد مسافرت های افراد رصد کردند که به گفته آنها این به معنای کاهش چشمگیر تعداد تماس های شخصی در چین است. این دانشمندان معتقدند اگر کاهش تعداد مسافرت ها نبود، در پایان ماه فوریه تعداد مبتلایان به کرونا ویروس حدود ۲.۶ برابر بیشتر بود.

تاتم می گوید: هنگام تعیین اولویت ها، مهمترین چیز تشخیص به موقع  بیماری و جداسازی مناطق آلوده است. اگر چنین تدابیری اتخاذ نشد، تعداد موارد آلودگی در چین پنج برابر بیشتر از پایان فوریه می بود.

تشخیص به موقع بیماری نتایج مثبتی در سنگاپور به همراه داشت. به گفته ورنون لی از وزارت بهداشت سنگاپور، كه سرپرست تیم واكنش سریع به شیوع بیماری است، سنگاپور یكی از كشورهایی است كه در آن تشخیص افراد آلوده سریعتر انجام می شود زیرا پزشكان از "ذات الریه اسرارآمیز" از پیش هشدار داده بودند. در سنگاپور، هنوز هم کمتر از ۲۵۰ مورد ابتلا به ویروس "کووید-۱۹" ثبت شده و محدودیت هایی در مورد مسافرت ها به چین وضع نشده است. برخی از همایش ها لغو شد، افراد آلوده به "کووید-۱۹" قرنطینه شدند، اما زندگی ادامه دارد.

ثمربخشی قرنطینه شدن دبیرستان ها در چین معلوم نیست. کودکان مانند بزرگسالان مبتلا می شوند، اما هنوز مشخص نیست که آیا کودکان (که بسیاری از آنها علائم کرونا ندارند) می توانند ویروس را گسترش دهند.

آیا می توانیم بگوییم که تعداد موارد ابتلا به کرونا در چین رو به کاهش است؟

در چین، تعداد موارد جدید "کووید-۱۹" به شدت کاهش یافته است، اما برخی می ترسند به محض این که کشور تلاش های خود را برای جلوگیری از شیوع عفونت کاملاً تضعیف کند، ممکن است گسترش ویروس از سر گرفته شود. این ویروس حتی ممکن است از کشورهایی که اپیدمی بیماری به تازگی آغاز شده، به چین بازگردد  و از آنجا که اقدامات انجام شده توسط چین کاری کرده تا تعداد زیادی از مردم به کرونا مبتلا نشوند، بسیاری از آنها ایمنی در برابر ویروس ندارند.

چین کرونا را از بین نمی برد، اما گسترش آن را مهار می کند. برای این که دریابیم چین به چه چیزی دست یافته است و با اقدامات خود برای محدود کردن رفت و آمد مردم به چه نتیجه ای رسیده است ، جهان باید حدود دو ماه صبر کند تا چین به نوعی به حالت عادی برگردد.

روی اندرسون، اپیدمی شناس امپریال کالج لندن، گفت: به احتمال زیاد، در چین بحث جدی در مورد چگونگی تضعیف اقدامات منزوی سازی افراد جریان دارد. وی احتمال می دهد که در صورت لغو محدودیت ها،  ممکن است موج دوم عفونت ها بلند شود.

اندرسون می گوید: در بعضی مواقع، اقدامات منزوی سازی باید برداشته شود و مقامات باید به مردم یادآوری كنند كه فاصله اجتماعی  و بهداشت شخصی را رعایت كنند. او می گوید: آنچه اهمیت دارد نه اقدامات دولت بلکه رفتار روزمره هر فرد است.

امتیاز 3.7/5

دیدگاه کاربران

ثبت دیدگاه